Wytwórnia Eisenwald wydała na srebrnym krążku dwie demówki niemieckiej, dark/doom/black`owej kapeli (duetu) ISOLATION, a dokładnie materiały „A Prayer For The World To End” i „Hier Am Ende Der Welt” dostępne dotąd na MC i CD-R. Płyta nie ma konkretnego tytułu, nazywa się tak, jak zespół. Zdobi ją ponura okładka (przedstawia fragment bardzo posępnego i pewnie groźnego miejsca...), a wypełniają przeważnie długie kompozycje (jedna z nich trwa 9:48), nawiązujące chociażby do dokonań BURZUM. Utwory są rozbudowane czasowo, ale niekoniecznie formalnie. Opierają się na powtarzanych riffach i są pozbawione gwałtownych zmian nastroju. Zdecydowanie dominują wolne tempa. Wokal jest dość histeryczny, niekiedy wpada w growl. I generalnie jest to najbardziej niespokojny element w twórczości ISOLATION. J. Schmid artykułuje wachlarz emocji, od niemocy, przez bunt, po agresję. W wymiarze jego depresyjnego głosu album jest na swój sposób katastroficzny (cokolwiek by to miało oznaczać). Większość tekstów jest w języku niemieckim. „Isolation” zamyka się w mrocznym, posępnym, melancholijnym klimacie, który jest potęgowany właśnie przez te rozpaczliwe krzyki i monotonne gitary, które bzyczą po swojemu, czasem wygrywając partie solowe, a niekiedy pojawiają się też akustyczne motywy (np. w „Abschied”). „Isolation” to dobra, oddająca charakter muzyki nazwa. Zresztą taki też tytuł nosi popularny utwór nowofalowej, klaustrofobicznej grupy JOY DIVISON... [Kasia]